Czym jest choroba wysokościowa?
Choroba wysokościowa w Nepalu to poważne schorzenie, które może dotknąć osoby podróżujące na duże wysokości, zwłaszcza podczas trekkingu w Himalajach. Występuje, gdy organizm nie jest w stanie dostosować się do zmniejszonej ilości tlenu na wysokościach powyżej 2500 metrów n.p.m.
Objawy choroby wysokościowej
Choroba wysokościowa może mieć różne nasilenie, od łagodnych do bardzo groźnych. Oto główne objawy:
- Łagodne objawy (AMS – Acute Mountain Sickness)
- Bóle głowy
- Nudności i brak apetytu
- Zmęczenie i osłabienie
- Bezsenność
- Umiarkowane i ciężkie objawy
- Zawroty głowy
- Dezorientacja
- Silne bóle głowy, nieustępujące po lekach
- Obrzęk płuc (HAPE) – duszność, kaszel, przyspieszony oddech
- Obrzęk mózgu (HACE) – utrata świadomości, drgawki, ataksja
Jak zapobiegać chorobie wysokościowej?
Aby uniknąć problemów zdrowotnych podczas trekkingu w Nepalu, warto przestrzegać kilku zasad:
- Stopniowa aklimatyzacja – nie przekraczaj 300-500 metrów wzrostu wysokości dziennie powyżej 3000 m n.p.m.
- Dzień odpoczynku – co kilka dni zatrzymaj się na dodatkowy dzień w celu adaptacji.
- Nawodnienie – pij co najmniej 3-4 litry wody dziennie.
- Unikaj alkoholu i palenia tytoniu – mogą pogorszyć objawy choroby wysokościowej.
- Spożywanie wysokoenergetycznych posiłków – najlepiej bogatych w węglowodany.
- Lek Acetazolamid (Diamox) – może być stosowany profilaktycznie po konsultacji z lekarzem.
Leczenie choroby wysokościowej
Jeśli pojawią się objawy choroby wysokościowej, należy natychmiast podjąć odpowiednie działania:
- Obniżenie wysokości – najskuteczniejszy sposób leczenia.
- Tlenoterapia – pomocna w przypadkach umiarkowanych i ciężkich.
- Leki – stosowanie Acetazolamidu (Diamox) lub Deksametazonu w cięższych przypadkach.
- Komora hiperbaryczna – stosowana w sytuacjach awaryjnych, gdy szybkie zejście nie jest możliwe.
Podsumowanie – choroba wysokościowa w Nepalu
Choroba wysokościowa w Nepalu może być groźna, ale odpowiednie przygotowanie i świadomość objawów pozwolą cieszyć się bezpiecznym trekkingiem. Kluczowe jest stopniowe zdobywanie wysokości, dbanie o nawodnienie i szybka reakcja na pierwsze symptomy choroby. Planując wyprawę do Himalajów, warto mieć na uwadze te wskazówki, aby uniknąć niebezpiecznych komplikacji zdrowotnych.